Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/39181 K.2012/43563

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1 - 5237 sayılı TCK.nın 125/1. maddesinin seçenekli olarak hapis ve adli para cezası öngörmesi karşısında, hapis cezasının temel ceza olarak tercih edilmesinin dayanağını oluşturan hukuksal gerekçenin karara yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın üzerine atılı hakaret suçu nedeniyle, uzlaşma işlemlerinin; suç tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. madde fıkralarında öngörülen yöntemin izlenmesi suretiyle yerine getirilmesi zorunluluğu karşısında, anılan yasa maddelerine uygun biçimde uzlaştırma işlemlerine girişilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

3- Katılanın belgeye dayalı bir zararının bulunmadığı gibi, manevi zararların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi sırasında nazara alınamayacağı gözetildiğinde; suç tarihi itibariyle engel sabıkası bulunmayan, yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilmekle cezasından 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılan ve cezası ertelenen sanık hakkında “koşulları bulunmadığından ve cezanın ertelenmiş olmasının, bu nedenle de temyizi kabil olması” biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,