Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/39200 K.2011/454

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2-3, 62, 50/1-a.maddeleri gereğince 1.000 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair (SİNCAN) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/07/2010 tarihli ve 2010/231-787 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/11/2010 gün ve 2010/13248/68928 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2010 gün ve 2010/302009 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 04/07/2006 tarihli ve 2006/5364-13411 sayılı benzer bir ilamında da belirtildiği üzere, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179.maddesinin 3.fıkrasında alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlediği,

maddede belirtilen "emniyetli bir şekilde" ifadesinin kişilerin hayatı, sağlığı veya mal varlığı açısından bir tehlikeye neden olunması şeklinde anlaşılması gerektiği, salt alkollü araç kullanmanın ne şekilde trafik güvenliğini tehlikeye düşürdüğü tespit edilmeden bu madde uyarınca cezalandırılamayacağı, keza 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48.maddesinde alkollü araç kullanma eyleminin düzenlendiği anlaşılmakla, beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ