Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/5109 K.2011/42571

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ve katılanın akraba olup birbirine bitişik evlerde yaşadıkları ve sanığın yıllardan beri hayvanlarını katılanın evinin önünde bulunan ve taraflara miras kaldığı anlaşılan ortak kullanım alanına bağlayıp hayvan gübrelerini de katılanın evinin penceresinin önüne boşaltması şeklinde gerçekleşen eyleminde, sanığa atılı 5237 Sayılı TCK.nun 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçunun “sırf huzur ve sükunu bozmak maksadı” unsurunun oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Hakaret suçundan hükmolunan hapis cezasının 5237 Sayılı TCK.nun 50/1-a maddesinde düzenlenen adli para cezası dışındaki tedbirlerden birisine çevrilip çevrilmeyeceğinin tartışmasız bırakılması,

c-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda da katılanın maddi tazminat talebinin bulunmadığı halde, katılanın zararının kısmen veya tamamen giderilmemesi şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,