Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/6145 K.2011/42764

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, katılanın " yaralandım, manevi olarak etkilendim, hastanedeki tedavilerimi kendim yaptırdım" dediğinin anlaşılması karşısında; hakaret suçu yönünden bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği anlaşılmakla, kasten yaralama suçunun işlenmesi nedeniyle katılanın maddi bir zararı varsa, basit bir araştırma ile tespit edilecek zarar miktarı belirlenerek,

zararı gidermek isteyip istemediği sanıktan sorularak sonucuna göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, katılanan maddi ve manevi zararının karşılanmadığını beyan etmiş olması nedeniyle koşullarının tam olarak gerçekleşmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,