Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/9566 K.2012/45719

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesine göre belirlenen “1 yıl 9 ay” hapis cezasında, aynı yasanın 62/1. madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu sonuç ceza olarak “1 yıl 5 ay 15 gün” yerine, “1 yıl 5 ay” hapis cezasına hükmedilmiş olması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2006 tarih ve 2005/43 Esas - 2006/713 Karar sayılı ilamıyla tehdit suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, sanığın üzerine atılı suç için öngörülen seçimlik cezalardan tekerrürün varlığı gerekçe gösterilerek hem hapis cezasının tercih edilmiş olması hemde 5237 Sayılı TCK.nun 58/6.maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,