Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/1520 K.2012/44923

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı ise de zamanaşımı süresi içinde mahkemesinden bu hususta karar istenmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, sanığın eyleminin işyeri dokunulmazlığını bozma olduğu nazara alınmadan, konut dokunulmazlığını bozma olarak değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 5237 sayılı TCK'nun 119.maddesi uyarınca hüküm kurulması karşısında sonuca etkili görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, geçmiş mahkumiyetini değerlendiren ve 5237 sayılı TCK’nun 51.maddesinde yer verilmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydındaki kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin ilamının, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 58/3. maddesi uyarınca hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi,

3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin konut dokunulmazlığının ihlali ve hakaret suçları açısından ayrı ayrı uygulanacağının gözetilmemesi,