Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/16543 K.2012/47750

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından katılan sanık ... vekilinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Katılan sanıklar hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nun 129.maddesi uyarınca hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, doğrudan 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,katılan sanıklar hakkında adli para cezası tayin edildikten sonra, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK. nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün “Katılan sanıkların 5237 sayılı TCK’ nın 125/1 maddesi gereğince 5 gün karşılığı adli para cezasıyla ayrı ayrı cezalandırılmalarına” ve “hakaret suçunu alenen işlemesi nedeniyle sanığa verilen cezanın 125/4 mad.