Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/2326 K.2012/43072

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık Erol’un adli sicil kaydında yer alan Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2006 tarih ve 2006/228-298 sayılı ilamında, sanık hakkında görevli memura sövme suçundan 765 sayılı TCK.nun 266/1,59/2 maddeleri gereği 1 ay 20 gün hapis ve 285 TL adli para cezası verilip 647 sayılı yasanın 4.maddesi gereği hapis paraya çevrilerek toplam 1115 TL adli para cezasının 647 sayılı yasanın 6.maddesi gereği ertelendiği, 12/12/2006 tarihinde kesinleşen bu karardan sonra 765 sayılı TCK.nun 95/2 maddesinde düzenlenen 5 yıllık deneme süresi içinde yeni suçu işleyen sanık E..

Y.. hakkında tekerrür koşulları oluştuğu değerlendirildiğinden tekerrür uygulamasının yanlış olduğu ve adli emanette kayıtlı eşyalar hakkında zamanaşımı süresince mahkemesince karar verilmesi olanaklı bulunduğundan tebliğnamede TCK .54. maddesi gereğince emanet eşyalar hakkında karar verilmemiş olduğu gerekçelerine dayanan tebliğnamede bu konuda bozma isteyen görüşe katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık Gökhan’ın adli sicil kaydında yer alan Ardahan Sulh Ceza Mahkemesinin 27/03/2008 tarih 2008/57-70 sayılı ilamında sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan 2000 TL adli para cezasına hükmedilmiş olup suç tarihine göre 1412 sayılı CMUK .nun 305/1 maddesi gereğince kararın temyizi olanaklı bulunmadığından aynı yasa hükmüne göre tekerrüre esas alınamayacağı halde ,sanık Gökhan hakkında yeni suç sebebiyle hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 58/3 maddesinin ancak “hapis ve adli para cezasının seçimlik olarak düzenlendiği” suçlar bakımından uygulama olanağının bulunduğu ve TCK.nun 228/1 maddesinde ise hapis ve adli para cezasının birlikte verileceğinin düzenlendiği dikkate alınmadan sadece “sanıkların mükerrir oluşu sebebiyle yasal olarak uygulanma olanağı bulunmadığı” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile her iki sanık hakkında TCK.nun 50/2.maddesinin uygulanmaması