Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/25347 K.2012/2597

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki iddiaları doğrultusunda tanıkların beyanları alınarak sonucuna göre sanık yararına 765 Sayılı TCK'nun 272.maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediği tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın anne ve babası olan Kudret ve H.Ö.'ün suç tarihinden sonra Kars Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazdıkları 13.07.2005 havale tarihli dilekçe ile “oğulları olan sanık Z.. Ö..'ün akıl hastası olduğunu, kendilerine ve komşularına zarar verdiğini belirterek muayene ve tedavi altına alınmasını talep ettiklerini” beyan etmeleri karşısında; sanığın 5237 sayılı TCK.’nun 32.maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olup olmadığı saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanığın sabıkasına konu ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerini içerir örnekleri getirtilmeden 765 Sayılı TCK'nun 81/1.maddesinin uygulanması,

4- 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 Sayılı Kanunun 5/2 maddesi ve 5237 Sayılı TCK.nun 7.maddesi ile 5083 sayılı kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle hakaret suçundan temel adli para cezasının 450 YTL olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,