KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2011/25457 E., 2012/2427 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2012
- Tebliğname No
- 8 - 2009/229718
- Mahkemesi
- Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 26/02/2009
- Numarası
- 2007/389 (E) ve 2009/238 (K
- Suç
- Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın eylemine uyan birden çok kamu görevlisine karşı hakaret suçunda, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu lehe kabul edilerek uygulandığı halde hakaret suçunun mağdur sayısınca oluşacağı gözetilmeden, tayin olunan cezadan TCK'nun 80.maddesi gereğince artırım yapılması aleyhine temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,
manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanların herhangi bir maddi-manevi tazminat talebinde bulunmadıkları, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde şikayetçilerin hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararları bulunmadığı gibi,
adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,
“olayda müştekilerin şikayetçi olmaları sebebiyle CMK'nun 231/6-c.maddesindeki koşul gerçekleşmediğinden” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2011/25457, K. 2012/2427, 8 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama