Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/25513 K.2013/4797

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay yerine gelen her iki müştekiye hakaret ettiği kabul edilmesine rağmen TCK 43.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise seçilen cezanın alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığı halde, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan, yasada öngörülen seçenekli yaptırımlardan, adli para cezasının değil de hapis cezasının seçilmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeyip, sırf hapis cezasının neden alt sınırdan tayin edildiğine ilişkin TCK.nın 61.maddesi uyarınca gerekçe gösterilmesi ile yetinilmesi;

2-Sanığın adli sicil kaydındaki sabıkasının adli sicilden çıkarılma şartları gerçekleştiğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği gözetilmeden hükmün gerekçe kısmında kasıtlı suçtan sabıkasının bulunması şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,