Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/26449 K.2013/6144

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ile katılan arasındaki telefon görüşmesi sırasında, katılanın yanında olan polis memuru tanık ...'ın, “karı” kelimesini ilk sanığın kullandığını, daha sonra da katılanın söylediğini belirtmesi karşısında, hakaretin karşılıklı olduğunda tereddüt bulunmayıp, sanık tarafından hazır edilmeyen ve üç tanıktan ikisi için bildirdiği adreslerde, birinin tanınmaması,

diğerinin de adres bırakmadan ayrılması nedeniyle dinlenmeleri mümkün olmayan savunma tanıklarının, oluş ve dosya içeriğine göre dinlenmemeleri sonuca etkili görülmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış, TCK.'nun 129/3.maddesinde düzenlenen karşılıklı hakaret halinde, tahrik hükmünden farklı olarak ilk haksız hareketi gerçekleştiren kişi yönünden de cezada indirim yapılması ya da ceza vermekten vazgeçilmesi mümkün olmakla tebliğnamenin bu konudaki bozma düşüncesine de katılınmamıştır.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,