Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/26462 K.2013/5767

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığa atılı hakaret suçunun uzlaşma kapsamındaki suçlardan olduğu gözetilmeden, 5271 sayılı CMK.nun 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Laboratuvar çalışanlarının kendisine ait tahlil sonuçlarını hastanenin diğer çalışanları ile paylaştıklarına dair yakınmasını 04/07/2006 tarihli dilekçesiyle hastane başhekimliğine ileten katılanın, yetkisi olmadığı halde süpervizör hemşire olarak görevlendirildiği 01/02/2007 tarihinde hastane laboratuvarını denetleme girişiminde bulunmasının ve kendisine denetleme yetkisi bulunmadığını sanığın hatırlatmasına rağmen ısrarcı olmasının sanık üzerinde haksız tahrik oluşturduğun kabulü gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4- Kasıtlı bir suçtan mahkum olan ve hapis cezası ertelenmeyen sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (a, b, c ve d) bentlerinde belirtilen haklarla birlikte (e) bendinde belirtilen haklardan da yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi,

5- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının bulunmadığı;

suç tarihinde kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan ve yapılan yargılama sonucunda hükmolunan cezanın tür ve süresi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel oluşturmayan sanık hakkında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulu gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,