Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/26805 K.2013/7230

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bayındır Kaymakamlığınca 23.07.2007 tarihinde 3091 sayılı Yasaya göre, köy tüzel kişiliğine ait içme suyu şebekesini kıran sanığın bu tecavüz ve müdahalesinin men'ine ve köy içme suyu şebekesinin köy muhtarlığına teslimine karar verildiği ve bu karar uyarınca 3091 sayılı Yasaya göre yapılan keşif sırasında, sanığın, köy tüzel kişiliğini temsilen orada bulunan köy muhtarı katılan R..

I..'a hakaret içeren sözler söylediği olayda, sanığın görevi nedeniyle katılana hakaret etiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan, 5237 sayılı TCK. nun 125/3-a maddesi gereğince hüküm kurulurken, seçenek yaptırımlardan olan adli para cezası tercih edilmesi nedeniyle, temel cezanın alt sınırı olan, 365 gün karşılığı adli para cezası yerine, 360 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında geçen Bayındır Sulh Ceza Mahkemesinin 10.03.1988 tarih ve 18-62 sayılı ilamıyla 765 sayılı TCK.nun 482/3. maddesi uyarınca verilip paraya çevrilen ve 06.04.1988 tarihinde kesinleşen mahkumiyetinine ait onaylı karar sureti getirtilip, infaz tarihi ve adli sicilden silinme koşulunun oluşup oluşmadığı araştırılarak sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231. maddesindeki koşulların tartışılması gerekirken, “yeniden suç işlemeyeceğine ilişkin olumlu kanaat oluşmadığından” şeklindeki yasal ve

yeterli olmayan gerekçe ile 5271 Sayılı Kanunun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,