Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/27365 K.2013/11487

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Şereflikoçhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 27.12.2006 tarih ve 2005/80 esas, 2006/489 karar sayılı ilamında iki ayrı suçtan cezaya hükmolunduğu, bu cezalardan 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 3-e ve 52.maddeleri uyarınca hükmolunan 140 TL para cezasının kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, ancak 765 sayılı TCK.nun 191/1-647/4. maddeleri uyarınca hükmolunan 84 TL para cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla bu cezasının tekerrüre esas alındığı kabul edilmiş, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının belirtilmesi karşısında,

denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde sanık hakkında cezasının infazından sonra bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,