Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/28400 K.2013/14946

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; I- Olayın görgü tanıkları olan H.. Y.. ve Y.. T..’ın beyanlarında hakaret eyleminin karşılıklı olduğunu belirtmeleri karşısında; Sanık hakkında 5237sayılı TCK.nun 129.maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediği hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi

II- Kabule göre de

1- Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan, 5237 sayılı TCY.nın 125/3-a maddesi uyarınca seçenek yaptırımlardan adli para cezası tercih edilerek alt sınırdan hüküm kurulurken, temel cezanın 365 gün yerine, 1 yıl karşılığı gün adli para cezası olarak belirlenip aynı Yasanın 125/4, 62. maddesinin uygulanması ile sonuç cezanın eksik olarak belirlenmesi

2- Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, 765 sayılı TCK'nun 95/2. maddesine göre ''cürüm ile mahkum olan kimse hüküm tarihinden itibaren beş sene içinde işlediği diğer bir cürümden dolayı evvelce verilen ceza cinsinden bir cezaya yahut hapis veya ağır hapis cezasına mahkum olmazsa, cezası tecil edilmiş olan mahkumiyeti esasen vaki olmamış sayılır'' şeklindeki düzenleme karşısında,

sanığa ait adli sicil kaydında yer alan ve erteli olan Gülnar Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.07.2012 gün ve 2002/39-112 sayılı önceki mahkumiyetin suç tarihi itibariyle ortadan kalktığı, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nun 231/6-a maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu,

aynı yasanın 231/6-c maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu,

manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen suçtan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararın belirlenmediği gözetilerek,

sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının(b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “yasal imkan bulunmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,