Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/31120 K.2013/18153

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Telefon görüşmelerine ilişkin kayıtlara göre sanığın, katılanı en son aradığı 01.01.2009 tarihinin suç tarihi olduğu düşünülmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “05.01.2009” şeklinde yazılmış olması, mahallinde düzeltilme olanağı bulunan bir yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK'nın 123.maddesine göre; “sırf huzur ve sükûnunu bozmak maksadıyla bir kimseye ısrarla; telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması” durumunda kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçunun oluşacağı, sanığın, günün değişik saatlerinde ve kısa aralıklarla olmak üzere katılanı telefonla birçok kez arayarak hiç konuşmadan sesini dinleyip telefonu kapatması ya da telefonu çaldırıp kapatması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın katılanı bir çok kez aramasının, suçun “ısrarla yapılması” unsurunu oluşturduğu,

somut olayda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunun söz konusu olmadığı ve TCK’nın 43.maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, hatalı değerlendirme yapılarak sanık hakkında TCK’nın 43.maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,