KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2011/37488 E., 2013/23310 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Yasanın 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CYUY.nın 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2- Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza gereği 5237 sayılı TCY.nın 53/1, a, b, c, d, e bentlerindeki haklardan infaz tamamlanıncaya kadar, aynı Yasanın 53/1-c maddesinde belirtilen “kendi altsoyu” üzerindeki velayet hakkından;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2011/37488, K. 2013/23310, 9 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama