Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/37839 K.2013/25470

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Sanıklara atılı kamu görevlisine hakaret suçunun seçimlik ceza içermesi, sanıklar hakkında yaralama suçundan hüküm kurulurken temel ceza olarak adli para cezası verilmesi karşısında, hakaret suçunda, temel ceza olarak hapis cezası tercih edilirken takdir hakkının hangi hukuki gerekçeye dayanılarak kullanıldığının kararda gösterilmemesi,

2- Sanıkların aşamalardaki, müştekilerin çalıştıkları kuruma elektrik borçları bulunmamasına rağmen işlettikleri fırının elektriğinin kesilmesi üzerine olayın meydana geldiğine ilişkin savunmaları karşısında, savunmalarının doğruluğu araştırılarak, sonucuna göre haklarında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3- Sanık S.. K..'na atılı hakaret ve yaralama suçları bakımından, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınarak,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesinin gerekmesine göre, sabıkasız olan sanığa yükletilen hakaret suçunda maddi zarar bulunmadığı gibi, yaralama suçu nedeniyle varsa müştekinin maddi zararı saptanıp sanığa zararı giderme olanağı tanınmak ve CMK'nın 231/6-b bendinde öngörülen kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak,

sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceğine ilişkin ölçüt değerlendirilmek suretiyle bir kararverilmesi gerekirken, “müştekilerin zararının giderilmemesi” biçimindeki yeterli ve yasal olmayan gerekçeyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,