Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/39007 K.2013/25517

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken hangi ilamın tekerrüre esas alındığı kararda gösterilmemiş ise de, adli sicil kaydında yazılı mahkumiyet kararlarından tekerrüre esas olan en ağır mahkumiyetin tekerrüre esas alınmasının infazda nazara alınması mümkün görülmüş olup bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının ‘a,b,c,d,e’ bentlerindeki haklardan yoksun bırakılmanın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;