Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/4293 K.2012/44147

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanığın hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 315/2 maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Sanığın kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen kasten yaralama suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı,

daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti olmayan, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkemede tam bir kanaatin oluşmadığı" biçimindeki yasal dayanakları gösterilmeyen yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,