Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/4605 K.2012/43707

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her iki sanık müdafii tarafından temyiz dilekçeleri katılan-sanık sıfatıyla verilmişse de gerekçeli temyiz dilekçelerinde açıkça sadece haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz olunduğu bildirildiğinden,temyizin kapsamının ,sanık Ayhan hakkında hakaret suçlarından,sanık Raşit hakkında ise hakaret,basit yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık Ayhan hakkında hakaret suçundan,sanık Raşit hakkında hakaret ve basit yaralama suçlarından adli para cezası seçilerek yapılan uygulamada,TCK.nun 52/1 ve 61/8 maddelerine aykırı olarak, adli para cezasının gün yerine ay olarak belirlenmesi sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Her iki sanık müdafiince 23/12/2008 tarihli oturumda yapılan “lehe hükümlerin uygulanmasına” ilişkin istemin TCK.nun 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim sebeplerini de içerdiği gözetilmeksizin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden her iki sanık hakkında tüm mahkumiyet hükümlerinde TCK 62. maddesinin uygulanmaması

2- Tanık anlatımları.keşif ve bilirkişi raporuna göre tartışma ve kavganın “sanık Raşit tarafından Ayhan’ın tarlasına kazık çakılması ile başladığı,bu konuda uyarılması üzerine, ilk tartışmadan iki saat sonra oğlu ve torunlarını yanına alıp Ayhan’ın evinin önüne giden sanık Raşit’in burada ilk hakareti gerçekleştirdiğinin” anlaşılması karşısında sanık Ayhan hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde yeterli gerekçe gösterilmeden TCK.nun 129/1-3 maddelerinin uygulanmaması

3- Sanık Raşit hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK.nun 116/1 ve 119/1-c maddelerine göre belirlenen 12 ay hapis cezasının aynı yasanın 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında 7200 TL yerine 7300 TL olarak fazla cezaya hükmolunması

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde katılan-sanıkların atılı konut dokunulmazlığını bozma ,hakaret ve basit yaralama suçlarından doğan herhangi bir maddi zararlarının ve herhangi bir tazminat taleplerinin bulunmadığı ve kayden sabıkasız olduğu anlaşılan sanıklar hakkında,

5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanıkların diğer sanığın zararlarını giderdiğine dair dosyada bulgu mevcut olmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık Ayhan hakkında her iki hakaret suçundan,

sanık Raşit hakkında ise hakaret,basit yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, .