Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/4852 K.2012/44738

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılanın soruşturma evresinde göstermiş olduğu ve diğer tanıklar Sevim ve S.. G..'ün ifadelerinde de adı geçen, niteliği itibariyle tek tarafsız tanık olan O.. Ş..'in yeminli anlatımlarında, “sanığın katılana hakaret ettiğini görmediğini” belirttiği halde, kovuşturma sırasında soruşturma evresindeki anlatımlarıyla çelişkiler içeren beyanlarda bulunan ve aynı zamanda katılanın yeğeni olan tanık S.. G.. ile kardeşinin eşi olan tanık S.. G..'ün anlatımlarına neden üstünlük tanındığı karar yerinde irdelenip tartışılmadan, şikayet dilekçesi ile çelişen beyanlarda bulunan katılan ile anılan tanık beyanlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın tazminat talebinde bulunmadığı,

dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydında yer alan sabıkalarının silinme koşullarının oluştuğu anlaşılan sanık hakkında,

5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanığın geçmişi, adli sicil kaydı, suç işleme hususundaki eğilimi, kasten işlenen suçtan mahkumiyeti,

tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaatin oluşmaması” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,