Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/5979 K.2012/45169

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanığın mağdura işi olan herkesin serbestçe girebileceği yerlerden olan mahkeme kaleminde hakaret ettiğinin ve aleniyet unsurunun gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenen maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, mağdurun bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde mağdurun sanığa yüklenen hakaret ve kasten yaralama suçundan doğan maddi bir zarararının bulunmadığının ve sanığın daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında;

sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken "CMK 231/5 ve devamı fıkralarında düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına,

sanık hakkında hükmolunan hapis cezası takdiren ertelendiğinden ayrıca sanığın mağdurun uğramış olduğu zararı aynen iade, önceki hale getirme veya tazmin suretiyle giderme şartını yerine getirmediğinden CMK 231/7 ve 6-c fıkraları uyarınca yer olmadığına" biçimindeki, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Kasten yaralama suçundan verilen temel cezadan, eylemin mağdurun yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle gerçekleştirilmesi nedeniyle arttırım yapılırken uygulanan yasa maddesi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 230 ve 232. maddelerine aykırı davranılması,

4- Hükmolunan hapis cezalarının içtima edileceğine ilişkin, 5237 sayılı TCK’da hüküm bulunmadığı gibi, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesinde belirtilen cezaların toplanmasına ilişkin hükmün ise infaz aşamasındaki kesinleşmiş hürriyeti bağlayıcı cezalara yönelik olduğu gözetilmeden sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından hükmolunan hapis cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

5- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141., 5271 sayılı CMK.nın 34/1., 230. ve 1412 sayılı CMUK'un 308/7.maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,