KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2011/9090 E., 2012/46001 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten Yaralama, Hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;
O Yer Cumhuriyet Savcısının bir aylık yasal temyiz süresinden sonra 26.03.2009 tarihinde kararı temyiz ettiği ve temiz defterine bu tarihte kaydedildiği anlaşıldığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;
a) Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Temyiz isteminin reddine dair 03.02.2009 gün ve 2008/697-2009/144 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,
b) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında.
5271 sayılı CMK.nın 231.maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; "...katılanın zararını karşılamadığından..." şeklindeki yasal olmayan gerekçelerle sanık hakkında aynı kanunun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2011/9090, K. 2012/46001, 14 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama