Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/9158 K.2012/46328

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Sanığın anne oğul olan katılanların evine rızaları dışında girmesi şeklinde gerçekleşen eylemde 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza belirlenmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında;

sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Sanığın uzlaşma hükümlerinden faydalanmak istemeyip mağdurların zarar ve ziyanını gidermeyi kabul etmediği görüldüğünden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan, yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,