Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/1102 K.2013/25378

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yakınanın suça konu yerde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığının bildirmesi karşısında, suç tarihi itibariyle görevli olup olmadığı ve özel güvenlik görevlisi sıfatının bulunup bulunmadığı araştırılarak, görevli olduğunun belirlenmesi halinde, 5188 sayılı Yasanın 23/2. maddesi yollamasıyla sanığın işlediği kasten yaralama suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 86/3-c; hakaret suçundan ise aynı Kanunun 125/3-a maddesinin uygulanması gerekirken, eksik araştırmayla ve eylemin güvenlik görevlisi olma sıfatıyla ilgili olmadığı şeklindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanın maddi tazminat talebi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı kasten yaralama ve hakaret suçlarından doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında,

5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

“sanığın katılanın zararınını gidermemesi ve bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşmaması...” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında yaralama ve hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,