Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/11035 K.2012/46010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükümle ilgili yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı Dairemizce de benimsenen kararında açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı 5237 sayılı TCK.nun 191.maddesinin 2.fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunun 20.maddesiyle eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

I-Sanıklar .... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından; sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin adı geçen sanıkların temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların Bursa H Tipi Kapılı Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan tutuklu bulunmalarına karşın, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluklarında yargılama yapılarak hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 196.maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

2-Sanık ...'ın, sanık ... ve hakkında verilen hüküm kesinleşen diğer sanık ... ile önceden verdikleri karar doğrultusunda, yaptıkları plan ve iş bölümü gereği katılanın iş yerine girmek suretiyle işyeri dukunulmazığının ihlali suçunu işlediği anlaşılmasına göre, 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi uyarınca hükmolunan cezada arttırım yapılmaması,

3-Sanıkların sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 5237 sayılı TCK.nun 53/3.maddesi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,