Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/15092 K.2013/895

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçunun suç tarihi itibariyle şikayete bağlı olduğu ve yakınanın 21.07.2006 tarihli celsede alınan ifadesinde sanıklar hakkında şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında şikayet yokluğu nedeniyle atılı mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223/8 ve 5237 sayılı TCK'nun 73.maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın savunmasının alındığı 04.06.2008 tarihli celsede; açıkça müşteki ile uzlaşmak istemediğini beyan etmesi karşısında; tebliğnamedeki iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla şahıs tarafından işlenmesi karşısında 5237 sayılı TCY'nin 119/1-c maddesi uyarınca verilen cezada artırım yapılmaması ve adli sicil kayıtlarına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.