Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/17101 K.2013/2027

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

A-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesinin uygulanması sırasında 1 yıl 9 ay 20 gün yerine 1 yıl 9 ay 15 gün hapis cezası tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

1-Mağdurun 15/05/2008 tarihli celsedeki ifadesinde, iş yerinden çalınan televizyonun karşılığında sanık ...’un bir televizyon verdiğini ve kalan miktarında, sanıklar Hakan ve Özgür tarafından karşılandığını beyan etmesine göre, 5237 sayılı TCK.nun 168/4.maddesi gereğince kısmi iade nedeniyle pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına mağdurun rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

T.C. -2-

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI

2- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca suçun işlendiği tarih itibariyle uzlaştırma işlemleri yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3- 08/02/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesi uyarınca bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,