Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/17977 K.2013/2162

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Katılan sanık Y.. A.. hakkında kasten suçundan kuurlan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan sanık Y.. A..'ın temyiz isteminin incelenmesinde; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Hırsızlık suçunun faili olarak yakalandığında önce suçunu inkar edip çaldığı paranın yerine söylemeyen katılan sanık Leyla'nın, katılan sanık Yeter'in kolluk görevlilerini çağıracağını söylemesi üzerine çaldığı paranın yerini söyleyip adı geçenden kendisini serbest bırakmasını istediği, katılan sanık Yeter'in kabul etmemesi üzerine bu kez ona karşı kasten yaralamada bulunup kaçma girişiminde bulunduğu,

ancak adı geçenin cebir kullanarak kaçmasına engel olduğu katılan sanık Leyla'yı, kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında katılan sanık Yeter'in 5271 sayılı CMK.nun 90/1-b maddesinde yer alan kanun hükmünü yerine getirdiği, 5237 sayılı TCK.nun 24/1. maddesine göre kanun hükmünün yerine getirilmesinin bir hukuka uygunluk nedeni olduğu, 5271 sayılı CMK.nun 223/2-d maddesine göre katılan sanık Yeter hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b- Kabule göre de; Katılan sanık Leyla'nın parasını çalması üzerine adı geçene karşı kasten yaralamada bulunan katılan sanık Yeter hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılan sanık Leyla'nın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen kasten yaralama suçundan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının bulunmadığı;

daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti olmayan, cezasının tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından yararlanmasına engel bir durumu bulunmayan ve "suçun işlenmesindeki şekil ve özellikler sanığın cezasının ertelenmesinde bir daha suç işlemeyeceği hususunda hakkında mahkememizce olumlu kanaat edildiğinden" biçimindeki gerekçe ile cezası ertelenen katılan sanık Yeter hakkında. “CMK 231 maddesi kapsamında ve müşteki-sanık L..

F..'ün zararını gidermediği anlaşıldığından” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle gerekçede çelişkiye neden olunması,

II-Katılan sanık L.. F.. hakkında kasten yaralama ve hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan sanıklar L.. F..ve Y.. A..'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

a-Katılan sanık Leyla'nın adli sicil kaydında yer alan Antalya 9. Asliye Ceza mahkemesinin 17/11/2006 tarih, 2005/670 E. ve 2006/1017 sayılı kararı ile verilen 440 TL adli para cezasının ertelenmesine dair 27/11/2006 tarihinde kesinleşen hükümlülüğünün suç tarihine göre tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,

b-Suça konu 160 TL paranın katılan sanık Leyla'nın yer göstermesi sonucunda bulunarak katılan sanık Yeter'e iade edilmiş olması karşısında; hırsızlık suçundan dolayı katılan sanık Leyla hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,