Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/18144 K.2013/4681

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın her bir eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmünde ayrı ayrı gösterilmesi gerektiği halde bir kez uygulanmasına karar verilen 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezası ile mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında; bu eksikliğin infaz aşaması sırasında nazara alınması mümkün görüldüğünden, davaya katılan olarak kabul edilen müştekinin gerekçeli karar başlığında katılan yerine, müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceği gözetilmeyerek maddedeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

2- Sanığın inşaatta bulduğunu iddia ettiği adli emanete alınan 2 adet inşaat eldiveninin sahibine iadesi yerine zoralımına karar verilmesi,

Kabule göre de; adli emanete 2 adet eldiven alındığı halde 32 adet eldivenin zoralımına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı