Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/18352 K.2013/3144

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında TCK.nun 141/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açıldığı halde, ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 226.maddesine aykırı davranılması,

2- 25.09.2009 günü talimatla savunması alınırken, katılanın zararını karşılamak istediğini belirten sanığın, 5237 sayılı Yasanın 168.maddesinin 2.fıkrası kapsamındaki etkin pişmanlık hükmünden yararlanma olasılığı değerlendirilerek, katılanın uğradığı zararı gidermesi için uygun bir süre tanınması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasının bulunmadığının anlaşılması ve zararı gidermek istemesi, katılanın da uzlaşmak istediğini beyan etmesi karşısında, sanığa zararı gidermesi için uygun bir süre tanınması ve sonucuna göre; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; "...şartları oluşmadığından ...'' şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,