Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/18575 K.2013/4889

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53/1-a-b-c-d-e maddesinde belirtilen haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; ayrım yapmaksızın TCK.nun 53/1-c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK.nun 53. maddesine ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine “sanığın TCK.nun 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki veleyet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kullanmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar, TCK.nun 53/1-a-b-c-d-e maddesindeki diğer haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.