Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/19230 K.2012/16831

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Sanığın temyiz isteminin hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü de kapsadığı, dolayısıyle hükmün kesinleşmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Yasanın 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CYUY.nın 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılanın, apartman sakinlerinden kimseyi tanık olarak gösteremediği, sanığın sürekli olarak katılanı rahatsız ettiğine ilişkin katılan ve eşinin beyanlarından başka kesin, inandırıcı ve kuşkudan uzak delil bulunmadığı halde, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCY.nın 123/1.maddesinde düzenlenen suçun yasal unsurunun “ısrar ve süreklilik” olduğu ve suçun yapısı nedeniyle aynı maddenin 43.maddesi uygulanamayacağı halde, hatalı değerlendirme ile sanık hakkında ayrıca 43.madde ile artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

./..

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI