Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/20078 K.2012/47767

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 Sayılı TCK’ nun 141 ve 142. Maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’ unun 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu hırsızlık suçunun gündüz vakti saat 05:00 sıralarında yakınanın konutuna hükmü temyiz etmeyen diğer hükümlü S. G. ile birlikte kişisel çeviklik suretiyle girilmesi suretiyle işlendiğinin anlaşılması nedeniyle;

Eylemlerin 5237 sayılı Yasa’ nın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/1, 119/1-c maddesinde belirtilen birden fazla kişiyle birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu, bu suçun anılan yasanın 119.

Maddesinde belirtilen nitelikli hallerden birden fazla kişiyle birlikte işlenmesi nedeniyle şikayete bağlı olmayıp re’ sen kovuşturulması gerekeceği gözetilerek dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’ nun 493/1, 62/1, 81/2-3, 59/2 maddeleriyle, 5237 sayılı TCK'nun aynı suça uyan 142/1-b, 35/2, 62/1, 116/1, 119/1-c,

62/1 maddeleri uyarınca konut dokunulmazlığını bozma suçu bakımından 5560 sayılı yasa ile değişik CMK’ nun 253 ve 254 maddeleri uyarınca uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp her iki yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar karşılaştırılarak sanığın lehine olan yasanın belirlenmesi gerekirken,

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.04.2008 tarihli bozma kararında belirtilmesine rağmen maddi ceza yasalarının kendi aralarında infaz yasalarının da kendi aralarında ayrı ayrı karşılaştırılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden maddi ceza yasasına ilişkin lehe uygulamanın infaz yasası gözetilerek aleyhe kabul edilerek eksik ve yanlış uygulama sonucu 765 sayılı yasa hükümlerince hükümlü hakkında hüküm kurulması,