Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/20113 K.2013/17595

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

UYAP üzerindeki sanığa ait tutukluluk ve hükümlülük bilgilerine göre sanığın 03.02.2007 tarihinden 13.07.2010 tarihine kadar Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olup, sanığın yokluğunda verilen kararın tebliğ tarihi olan 21.01.2009 tarihinde sanığın cezaevinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, yapılan 21.01.2009 günlü tebligatın usulsüz olduğu nazara alınarak sanığın öğrenme üzerine yapmış olduğu 03.07.2009 günlü temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin 6. ve 7. Fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından, sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK.nın 142/1-b maddesinde belirtilen suçu oluşturmasına rağmen, aynı kanunun 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması, ceza süreleri aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’ nın 53/1-c maddesinde belirtilen “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,