Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/20251 K.2013/13092

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6217 sayılı Yasanın 13. maddesi, ile 4902 sayılı Harçlar Yasasının (1) sayılı Tarifesinin “Mahkeme Harçları” bölümünün, “ IV.Temyiz,istinaf ve itiraz harçları” kısmının, tüm fıkralarıyla değiştirilip,

b fıkrası ile Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularından da harç alınması hükme bağlanmış ve Anayasa Mahkemesinin 20.10.2011 gün ve 2011/54-142 sayılı kararı ile bu hüküm iptal edilerek kararı Resmi Gazetede yayımlandığı 28.12.2011 tarihinden altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmişse de Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçesini Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Adil Yargılanma Hakkı kapsamında değerlendiği,mahkemeye erişim hakkının engellenmemesi bağlamında belirlediği kriterlerden birisi olan,

“ödeme gücü olmayanlar bakımından etkili adli yardım sisteminin olması” koşulunun ülkemizde yeterince bulunmamasına dayandırdığı gözetildiğinde, anılan hususun Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğe girmesi beklenmeksizin temel haklarla ilgili Uluslararası Sözleşmeleri ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları dikkate alınarak iç hukukta uygulanması gerektiği gözetilerek,temyiz isteminde bulunduğu tarihte cezaevinde hükümlü olup 02.04.2012 tarihli dilekçe ile temyiz harcını ödeyecek ekonomik gücü olmadığını bildiren sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile 27.03.2012 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar

kaldırılarak yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde suçun kalkışma aşamasında kalması nedeniyle 5237 sayılı TCK 35. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapıldığı halde sonuç cezanın 6 ay yerine hesap hatası sonucu 8 ay Hapis olarak belirlenmesi,