KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2012/21632 E., 2013/5031 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2013
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Hükmün esasını oluşturan kısa kararda adli para cezasına hükmedildiği halde gerekçeli kararda sonuç cezanın hapis olarak belrlenmesi karşısında, gerekçeli kararın hükmün esasını oluşturan kısa karara göre mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafii'nin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan teşdit uygulanarak temel cezanın belirlenmesinde ve verilen sonuç cezanın ertelenmesine yer olmadığına dair kararın gerekçelerinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncelerine katılınmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda atılı suçu işlemediğini savunması, diğer suça sürüklenen çocuk ...'in annesine, suça konu makine kartlarını vermediğini, nasıl hırsızladığını da bilmediğini savunması karşısında; suça sürüklenen çocuk ...'in annesi de dinlenerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Hükmün gerekçesinde, farklı bir yargılamaya konu eylem ve farklı bir sanıktan bahsedilerek, hükmün karıştırılması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2012/21632, K. 2013/5031, 12 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama