Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/21697 K.2013/7454

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça konu seramiklerin çalındığı işyerinin bekçisi olan Tahir Kankılıç'ın 25.05.2009 tarihinde, karakolda alınan ifadesinde, "Çalınan seramiklerin işyerinin bahçesinde olduğunu" bildirmesi karşısında; suça konu seramiklerin bulunduğu işyerine ait bahçenin, eklenti niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 25.05.2009 tarihli yakalama tutanağından, devriye görevi yapan polis ekiplerinin suça konu eşyaların çalındığı işyerinin on metre yakınında suça sürüklenen çocukları, seramikleri ticari taksiye yüklerken görüp yakalamaları ve araştırma yapmadan çalınan yerin tespit edilmiş olması karşısında; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde suçun tamamlandığı kabul edilerek uygulama yapılması,

3- Olay tarihinde Gaziantep il merkezinde güneşin doğuş saatinin 05.11 olduğunun, eylemin ise 04.50 sıralarında, gündüz vakti gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılamayacağı gözetilmediği gibi kabule göre de; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca hırsızlık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında; aynı yasanın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda arttırım yapılması,

4- 5237 sayılı TCK'nın 31/1. ve 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1. maddeleri uyarınca, 5395 Sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, cezai sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 Sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1.fıkrasının “a ve b” bendinde yazılı tedbirlere hükmedilmesi,