Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/22273 K.2013/5752

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, 1412 Sayılı CMUK'nın 138, 141 ve 5271 Sayılı CMK'nın 149, 150.maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde müdafi talep edebileceği gibi şüpheli veya sanık on sekiz yaşını doldurmamış ya da sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın müdafii atanacağı, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafie yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı,

bu durumda zorunlu müdafi sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği, yapılan yargılamada sanık ...’a 5271 Sayılı CMK’nın 150/3.maddesi gereği Av. ...’nin zorunlu müdafi olarak atandığı, ancak sanık ...’ın kendisine Av. ...’nin müdafi olarak atandığından haberinin olmadığı, yokluğunda verilen 23.10.2009 tarihli kararın sanık ...’a tebliğ edilmediği, hükmün sanık ... müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında.