Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/22275 K.2013/9892

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddeleri uyarınca 450 TL adli para cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/3. madde uyarınca gün adli para cezası belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan ''25 gün'' yerine, ''450 TL'', TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan ''20 gün'' yerine ''375 TL'' yazılması, hükmün 3. fıkrasının çıkartılması,