Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/22439 K.2012/43137

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9-7/56 sayılı kararında da ayrıntıları açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberi bulunmayan sanığın temyiz hakkı bulunduğundan yokluğunda verilen gerekçeli hüküm kendisine tebliğ edilmeyen sanığın öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin süresinde ve geçerli olduğu belirlenerek, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 02.04.2009 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu ve suç tarihi itibari ile mahkumiyetin adli sicil kaydından yasal silinme şartlarının bulunmadığı anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenmiş ve bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddesinin a,b,c,d,e bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, “kendi alt soyu” üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,