Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/23385 K.2013/11776

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu yaşları nedeniyle haklarında kovuşturma ayrı yürütülen diğer sanıklar ile birlikte işlediği kabul edildiği halde hakkında 5237 sayılı TCK' nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Sanık B.. T.. ile yaşları nedeniyle haklarında kovuşturma ayrı yürütülen diğer sanıklar E. K. ve A.K.ın şüphe üzerine durduruldukları sırada E. K.'ın yere bıraktığı poşet içerisinde yakınana ait iş yerinden çalının uydu alıcısının ele geçmesi nedeniyle yapılan soruşturma sonucu sanık hakkın kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçu kabul etmediği gibi diğer sanıkların da dosya içerisinde bulunan soruşturma aşamasındaki ifadelerine göre, yakınan R..

K..'na ait işyerinden hırsızlık suçuna ilişkin bir ikrarları bulunmadığı gözetilerek; diğer sanıklar hakkında açılan davanın sonucu araştırılarak yasal olarak olanaklı ise birleştirilmesi, yargılamaları son ermiş ise, dosyası getirtilerek tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı biçimde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabule göre de

1- Zararın karşılanmaması nedeniyle mala zarar verme suçundan, cezanın miktarı itibariyle hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi olanaklı değil ise de; sabıkası bulunmayan sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılmaması,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,