Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/23394 K.2013/13881

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların konut dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCY.nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, hırsızlık suçunun gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 143. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

2-5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, bu yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, maddenin, "daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda", olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda uygulama yeri olmayan maddenin uygulanması ile hırsızlık suçundan eksik ceza tayini,