Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/23743 K.2012/44804

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.02.1938 günlü 1937/23–1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.05.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili sanığın eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nun 491/2-son, 102/4 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCK’nun 141/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; zamanaşımı hükümleri yönünden 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanığın yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanığın eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/2-son (7 kez) maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suçların işlendiği 12.09.2004, 13.09.2004, 14.09.2004 tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,