Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/24557 K.2012/44942

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığa mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Kesinleşen karara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulması üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10/02/2009 tarih ve 2008/1822 Esas ve 2009/1893 Karar sayılı kararı ile Zeytinburnu 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/587 Esas 2007/430 Karar sayılı kararının bozularak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 31/3, 62/1, 50/3, 52/2.maddeleri uyarınca 6.000 TL APC verilmesine ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun lehe hükümlerinin yerel mahkemesince gözetilmesine karar verilmesine rağmen; mahkemece yeniden duruşma açılarak yapılan yargılamada sadece 5395 sayılı Kanunun lehe olan hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,