Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/24851 K.2013/14872

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY.nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerlerin esas alınması gerektiği, somut olayda suçun işleniş şekli ve özellikleri ile sanığın kastı dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesi uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, adli sicil kaydına ve dosyada mevcut onaylı karar suretine göre,

Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2010 tarih ve 4-275 sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca verilip 04.10.2010 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.