Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/25347 K.2013/30977

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 6. maddesinin 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 16. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki “iddianamenin kabulünden sonra yargılamanın alt dereceli mahkemeye ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilemez” şeklindeki düzenleme karşısında, davanın açıldığı asliye ceza mahkemesince görevsizlik kararı verilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden ve sanığın katılan zabıt katibine yönelik hakaret ve yaralama suçlarını görevi nedeniyle işlemesi karşında, TCK'nın 125/3-a ve 86/2-3-c maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken,

yazılı biçimde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanığa atılı görevliye hakaret ve yaralama suçlarının takibinin şikayete bağlı olmaması nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sabıkasız olup duruşmadaki hali lehe değerlendirilerek hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanan sanık hakkında, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, “bir daha suç işlemeyeceği kanatine varılmadığından” söz edilerek cezanın ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanığın kasten işlemiş olduğu atılı suçlardan verilen hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak TCK'nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK.nun 53. maddesi uyarınca hükmedilen hak yoksunluklarının tümünün uygulama süresinin “hapis hali süresince devamına” şeklinde belirlenmesi,