Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/27523 K.2013/17599

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.3.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere ve kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde;

sanığın kendisine müdafii atandığından haberi olmadığı,13.04.2009 tarihli oturumda “avukat tutma hakkını kullanmıyacağını,savunmasını kendisinin yapacağını” belirttiği sanığın yokluğunda verilen 21.10.2009 tarihli kararın mahkemece atanan zorunlu müdafii Av. ...’ya tefhim edildiği ve adı geçen müdafii tarafından, temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, 21.10.2009 tarihli mahkumiyet kararının bilinen en son adresinde yöntemine uygun şekilde sanığa tebliği ile müdafiinin temyizine onayı olup olmadığını bildirmesi,